มีผมอยู่คนเดียว

posted on 04 Apr 2011 21:14 by remixman
ตอนเด็กๆผมชอบคิดอะไรเรื่อยเปื่อยมากครับ คาดว่าเป็นผลจากความว่างงานของเด็กๆ
 
 
มีอยู่ครั้งนึงที่ผมสงสัยว่าคนอื่นมีตัวตนจริงๆรึเปล่า ผมรู้สึกว่าผมรู้แค่ว่าตัวเองคิดอะไรเองได้จริงๆ เหมือนมีตัวตนอยู่จริงๆ แต่สำหรับคนอื่นรอบตัวผมเนี่ย ไม่ว่ายังไงผมก็พิสูจน์ไม่ได้เลยว่าเขามีตัวตน คิดไปถึงขั้นว่าบางทีทุกอย่างที่ผมเห็นอยู่อาจถูกสร้างขึ้นมาเพื่อทดสอบอะไรบางอย่างกับผมก็ได้
 
 
พอลองคิดย้อนกลับไปถึงตอนนั้นแล้ว มันก็ทำให้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนที่เชื่อในตัวเองสูงมาก เรียกว่าเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักรวาบตั้งแต่เด็กทีเดียวเชียว
 
 
ถึงตอนนี้ผมจะไม่ได้คิดแบบนั้นแล้วก็เถอะ แต่ผมก็ยังมั่นใจไม่ได้อยู่ดีว่าคนอื่นๆที่อยู่รอบตัวผมนั้น มีตัวตนจริงๆรึเปล่า?

Comment

Comment:

Tweet

แบบนี้ผมก็เป็นบ่อย ๆ นะ

จนคิดว่าเราอยู่บนโลกคู่ขนานหรือเปล่าเนี่ย sad smile

#7 By Kefron Kerina on 2011-04-05 19:46

ตัวตนของเราเองเป็นความจริงด้วยหรือเปล่า
ปัญหาน่าคิดที่พระพุทธเจ้าฝากการบ้านให้กับเราครับ

#6 By GraveDigger on 2011-04-05 19:40

ฟังดูมีเหตุผลอยู่นะ

การมีอยู่ของคนอื่นนี้ต้องสัมผัสเท่านั้นแหละ open-mounthed smile
ตอนนี้ยังชอบคิดอยู่เลย 555

#4 By リン★ on 2011-04-04 21:50

เคยคิดเเบบนั้นเหมือนกันครับsad smile

เเต่ยังไงก็คงไม่ได้มีเราอยู่คนเดียวbig smile

#3 By stamp on 2011-04-04 21:47

คิกๆ >< มีเนื้อหนังมังสา น่าจะมีตัวตนอยู่นะคะ แฮ่ๆ ขำๆนะคะ confused smile

#2 By iambua on 2011-04-04 21:42

555+ ตอนเด็กๆ ก็คิดอะไรแปลกๆ แบบนี้เหมือนกัน
แต่เท่ดีนะ ที่บอกว่าเหมือนตัวเองเป็นศูนย์กลางของจักวาลน่ะ ความรู้สึกแบบนั้นน่ะ เจ๋งสุดยอด!